Nasz sklep

Kompasy

Busole i kompasy

Sekstanty

Sekstanty

Lunety

Lunety żeglarskie

Koła sterowe

Koła sterowe

Dzwony okrętowe

Dzwony okrętowe

Lampy nawigacyjne

Lampy nawigacyjne

Telegrafy maszynowe

Telegrafy maszynowe

Modele jachtów

Modele jachtów

Zegar słoneczne

Zegary słoneczne

Podstawowe jednostki miar w nawigacji

Jednostki miary stosowane w nawigacji w znacznym stopniu różnią się od tych stosowanych przez nas na codziennie. Rozróżniamy wśród nich:
-    długość – to jest: odległość, wysokość oraz głębokość
-    prędkość
-    kąt (tylko częściowo, określany mianem kierunku)

Najbardziej popularną, a zarazem najczęściej stosowaną jednostką jest mila morska. To właśnie ona pozwala określić odległość. Mila morska wynosi 1852 m i równa się długości jednej minucie wielkiego koła. Kabel (kbl) natomiast stanowi 1/10 część mili morskiej i równy jest 185,2 m.

 

Mila morskaRzadziej znajdują zastosowanie angielskie miary długości, a mianowicie sążeń =  18288m którego 1/6 część stanowi popularna niegdyś stopa =  0,3048m (1 ft = 12 cali = 30,48 cm = 1/3 jarda). Zarówno sążeń jak i stopa służą do określania głębokości, sama zaś stopa jest wyznacznikiem wysokości. Należy dodać, że niezależnie od miar brytyjskich występują również miary metryczne. Jednostką służącą do pomiaru prędkości są węzły, które wskazują prędkość jednostki pływającej przebywającej odległość jednej mili morskiej w przeciągu godziny zegarowej: 1węzeł = 1Mm/h

Kierunek, to inaczej ujmując linia prosta przebiegająca przez miejsce obserwacji, w którym przebywa obserwator, i punkt obserwowany, lub miejsce do którego zmierza statek. Kierunek określamy dzięki kątowi jaki dzieli go od innego kierunku, będącego naszym punktem odniesienia. Zazwyczaj jest to północna część stycznej do południka w miejscu obserwacji.

 

Kierunek zwykle określany jest przy pomocy stopni lub rumbów, będących 1/32 częścią kąta pełnego. W ostatnim czasie rumby stosowane są do określania kierunków prądów i wiatru oraz do wskazania przybliżonego położenia obiektu na morzu.

 

Charakterystyczne dla określania wiatru jest kierunek, z którego wieje. W przypadku prądu mamy do czynienia z odwrotną zależnością, określa się go według kierunku w którym płynie. Poza rumbami zwykle do wyznaczania kiarunku używa się popularne stopnie i tzw. trzy systemy określania kierunków:

-    okrężny (0 – 360°) – mierzony jest od kierunku północnego (000°) poprzez wschodni (090°), południowy (180°) i zachodni (270°) a skończywszy na 360°.
-    połówkowy (0 – 180°) – kierunki liczy się od północy (000°) do 180° przez wschód lub zachód w zależności od położenia punktu będącego wyznacznikiem określonego kierunku.
-    ćwiartkowy (0 – 90°) – mamy do czynienia z liczeniem kierunku od północy (000°N) lub południa (000°S) do 090°, w prawo lub w lewo, w zależności od tego, przez którą ćwiartkę okręgu przechodzi określony kierunek.

 

Nawigacyjne jednostki miar - mila morska, rumby, węzły, stopy, minuty, kąty, stopnie, kierunek okrężny, kierunek połówkowy, kierunek ćwiartkowy